Aby jeże mogły przetrwać zimę, muszą się schronić. Pracownicy Zakładu Gospodarki Komunalnej sprzątając parki będą zostawiać liście, w których jeże będą mogły spędzić zimę.

Jeże europejskie żyją w zagajnikach, parkach, ogrodach i lasach mieszanych o bujnym podszyciu. Latem przemierzają znaczne obszary, a zimą, gdy nie ma wystarczająco dużo pożywienia, zapadają w odrętwienie. Odżywiają się wtedy wyłącznie tłuszczem nagromadzonym w organizmie podczas jesieni.

Późną jesienią jeże stają się ociężałe i zapadają w odrętwienie. W tym czasie spowalniane są funkcje życiowe – zwolnienie procesów przemiany materii, spowolnienie bicia serca i oddechów oraz znaczny spadek temperatury ciała. Sen zimowy jeża jest bardzo głęboki. W zimie śpi on najczęściej zupełnie nieruchomo. Leży zazwyczaj na boku pod kupą zeschłych liści, tak zwinięty, że nie widać głowy ani nóg. Czasem jednak zwierzęta budzą się, gdy jest zbyt zimno albo w czasie odwilży, po czym znów zasypiają. Gdy jeż się przebudzi – sam lub ktoś mu zrujnuje kryjówkę – mimo że w dotyku jest zimny, to oddycha. Oddechy są jednak ledwo zauważalne.

Jeśli znajdziemy jeża, a nie mamy pewności czy żyje, należy go na wszelki wypadek wynieść do lasu lub pobliskiego parku i dobrze przykryć liśćmi. W ten sposób daje się mu szansę na przetrwanie.